In het leven maken we van alles mee en ondertussen gaat het leven door. We hebben geleerd om door te blijven gaan, om sterk te zijn en om niet te lang stil te staan bij wat we voelen. We blijven functioneren, doen wat er van ons verwacht wordt en zetten onszelf vaak even opzij.
Ondertussen bouwt spanning zich langzaam op op in het lichaam. De ademhaling wordt oppervlakkiger, draagkracht neemt af en onrust blijft. Ergens onderweg raken we de tijd voor onszelf kwijt. Toch voelt het vaak normaal en soms zelfs onvermijdelijk.
Er begint een verlangen te ontstaan naar rust in ons hoofd, ruimte in ons lichaam en het gevoel van thuiskomen bij onszelf. Alleen weten we niet altijd hoe we daar weer bij komen.
Voelen wat er in ons leeft is niet altijd vanzelfsprekend. Zeker niet wanneer je gewend bent geraakt om gevoelens te onderdrukken of wanneer je hebt geleerd dat doorgaan op dat moment veiliger was dan stilstaan. Voelen kan dan intens aanvoelen, overweldigend zijn, ongemakkelijk of zelfs beangstigend.
En dus doen we wat we altijd hebben gedaan, we onderdrukken het weer. We gaan in ons hoofd zitten, rationaliseren, zoeken afleiding of maken het kleiner voor onszelf. En voor even lijkt dat te werken.

Maar wat niet gevoeld wordt verdwijnt niet. Het blijft aanwezig in het lichaam. Soms als spanning, soms als onrust, soms als een gevoel van afgesloten zijn.
Begrijpen en erover praten helpt en geeft inzicht maar het raakt niet altijd wat vast zit in het lichaam, daarvoor is ook wat anders nodig.
Namelijk het toelaten.
Stap voor stap weer voelen wat er in je lichaam gebeurt zonder het direct te willen veranderen en zonder oordeel. Gewoon aanwezig zijn bij wat er is. En dat is niet altijd even makkelijk.
Maar juist in die momenten van eerlijk voelen ontstaat er een beweging, een verandering
En daar begint het.
Een eerste kleine stap

Breng je aandacht bijvoorbeeld naar je voeten en merk op wat je daar voelt en ga dan langzaam omhoog door je hele lichaam. Je hoeft niets te veranderen, alleen waar te nemen wat er is – ook als dat niks is.
Of span bewust een deel van je lichaam aan zoals je bovenbenen en laat weer los. Voel het verschil.
Zo leer je je lichaam weer een beetje kennen.
Je hoeft het niet alleen te doen
Liefs,
Dariana











